بسم الله الرحمن الرحیم
یا مقلب القلوب و الابصار
یا مدبر اللیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الی احسن الحال
«آمین »
امشب ماه نبود عطر کربلا مرا به تو پیوند داد
نوروز مبارک ...
خدای خوبم شکر برای سالی که گذشت ...
دلتنگم
مثل همیشه هزار بار به نام خواندمت و
بر عکس همیشه هزار بار کم گفتی ...
هر دو باختیم امشب ...
کی تمام می شود این سفر خدایا؟!
زاهد طاهر پرست از حال ما آگاه نیست
در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست
در طریقت هرچه پیش سالک آید خیر اوست
در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست
یا حق ...
این روزهای آخر سال اگر مشغول تکاندن غبار از دلت هستی بی خیال ِ غبار یادگارهای من شو ...
سرفه نکن مبادا ناخواسته غبار برداشته شود و باز دلتنگ شوی...
بی خیال ِ من ...
اما غبار جانماز را یادت بماند بتکانی ...
عهد من نیست یاد من نیست که غبارآلودش بهتر باشد جانماز تبرک شده آقاست ...
هم او که ضمانتت کرد تا بمانی در دلم ...
یک سال پیش ...
نماز آغاز با من ...
آخرین نماز سال با تو ... ( واژه پنهان من ! که نمی تواند آشکار شود...!!)
به شکرانه لحظه های کوتاه شادیت بخوان ...
یک هفته دیگر همین روز یعنی دوشنبه نماز مغرب و عشاء ...
انجام این عهد مهمتر از آن است که در سایه من ، تو ، ما و این روزها محو شود...
دل تکانی کن پای جانماز متبرک ...
دل تکانی من هر روزه است آنقدر که لحظه ای هم غباری نمی نشیند بر دلک تنهایم ...
بی خیال سوز این روزهای آخر سال خورشید که می تابد دیگر چه غم ؟؟
و عشق آخرین حرف ما بود
چرا نه ... ؟
نخستین اصل قانون اساس جهان این است
که هر کس آتش افروزی کند خود نیز می سوزد...
مترسک را چه غم گر هستی جالیز می سوزد ...
بعد از مدتها به دیدار دکترحق جو رفتم مطالب بالا رو از یکی از شعرهای ایشون برداشتم هر وقت خسته تر از خسته تر از خسته تر می شوم دیدار استاد دوباره منو به ادامه دادن امیدوار می کنه ...
خدا رو شکر میکنم که همیشه دلیلی دارم برای بودن و امیدوار بودن و ادامه دادن و
ایستادن ...
ادامه مطلب در پاسخ به کامنت دوستی به نام مهدی ... ( با منطق سیستم عامل !!! )
آنگاه که
هر روزت انتظار می شود
و
انتظارت هر روزه
تنها
خدا می ماند و خدا می ماند و خدا ...
کابوس ...
باور نمی کنم من
کابوس دیده باشم
یک عمر رنج و محنت
یکجا کشیده باشم ( با کمی تغییر در بیت اصلی !)
دستان گرمت این بار
در دست دیگری بود
از آن نگاه عاشق
سر مست دیگری بود
باور نمی کنم من
کابوس هر شبم را
هر نیمه شب به زاری
فریاد وحشتم را ...
۱۲/۱۲/۸۴ هشت صبح ...
نگران من نباشید حال ترانه خوب است ...
پنهان نمی کنم خویش را
در کنج واژه های گنگ
ماهی نی ام دلخوشم کند
خاموشی حصار تَنگِ تُنگ
ساده آمده ام ساده می روم
پای برهنه ، پیاده می روم
از روزهایی که به بندم کشیده اند
با واژه های پوچ ِگیج و گنگ ...
۹/۱۲/۱۳۸۴ ساعت ۰۵/۸ صبح بازهم در سرویس ...
یادش بخیر روزگاری بود بس که می سرودم استادم دکتر حق جو تعجب کرده بود که چطور در ۶ ماه این همه شعر و ترانه گفته ام !! لبریز بودم و شاید خام ...
خدا را شکر ، امروز سفره نان و ترانه مان خالی نیست ...
تمام سهم عاشقی با من
مجنون من
لیلی من
مجنون ترین لیلی من
...
خشم
واقعا موندم ...
نمی تونم درک کنم ...
چطور انسان می تونه این همه گستاخ باشه !!!!!
دیروز اهانت به پیامبر اکرم (ص) امروز امامانمون (ع) ...
ما چیکار می تونیم بکینیم ؟؟ یه حرکت ...
هر کسی هر پیشنهادی داره بگه ...
عجب صبری خدا دارد !!!!!
- دوستان خوبم فکر نمی کردم شما رو به اظهار نظر سیاسی دعوت کرده باشم !!! اصلا منظورم توضیح مسائلی نبود که بر همه واضحه ...
کامنت دوستی بنام ابراهیم بیشتر به هدف من نزدیک بود و از ایشون متشکرم ...
از همه شما هم بخاطر کامنت ها تون متشکرم ...
روشنک عزیزم خواسته بود از ترانه ها یا شعرهایم بنویسم راستش رو بخواهید مدتیه که دیگه شور شعر در من نیست و هر چه هست مربوط می شه به سالها قبل خودم هم خیلی وقت بود دیگه نخونده بودمشون دیشب یه سر زدم به دفتر شعرم تا یکیش رو انتخاب کنم و بنویسم فقط به این خاطر که روشنک خیلی برام عزیزه ...
این نوشته ها مربوط می شه به زمانی که شور عشق رو تازه می شناختم ( ۳ یا ۴ سال پیش ) و سکه عشقم تنها یک رو داشت و از روی دیگرش غافل بودم این روزها در برابر عشق فقط سکوت می کنم مدتی هم هست که در حال تمرین نوشتنم ...
امروز دوشنبه است و دوشنبه ها در تاریخ من روز مقدسی است ...
دوشنبه ها بی تو
دلم چه می گیرد
غروبش هر هفته
بی خاطره می میرد
...
دوشنبه ها یکدم
مرا تو پیدا کن
میان هر بیتش
مرا تو معنا کن
...
دوشنبه ها با تو
دنیا چه زیبا بود
در هر نگاه ما
علاقه رسوا بود
...
وقتی نگاه تو
بی عشق و بی جان شد
دوشنبه های ما
دوشنبه من شد...
بیتهای پراکنده ای بود از « دوشنبه من » که آذر ماه سال ۸۱ متولد شد ...
بابا آب داد
مامان نان داد
عشق جان داد
...
من در جستجوی خویشتنم ...