...

 

دوستی بنام مهدی نوشته بود که انتظار فرسایش زندگی است ...

در این مورد یه کم توضیح دارم ...

یادمه برای اولین بار سر کلاس سیستم عامل به این نتیجه رسیدم که ...

زمانیکه استاد درباره  انجام وظایف (tasks) توسط سیستم عامل صحبت می کرد که سیستم عامل می تونه کارها رو بصورت موازی (paralel) انجام بده مثلا اگر قرار باشه وطایف a, b, c, d, ... رو انجام بده می تونه بصورت تقسیم زمانی (time sharing) همه اونها رو باهم انجام بده حالا اگر انجام وظیفه b به انجام وظیف a بستگی داشته باشه و تا پایان یافتن کار a وظیفه b نتونه آغاز بشه اما وظایف دیگه ربطی به انجام a یا b نداشته باشند سیستم عامل برای انجام b در حالت انتظار مشغول قرار می گیره به این معنی که بجای اینکه بیکار بشینه تا کار a تموم بشه و بعد بقیه وظایف رو انجام بده ضمن اینکه منتظر پایان یافتن وظیف a هست تا کار b رو شروع کنه کارهای دیگه ای که به انجام a و b بستگی ندارند رو انجام میده ، به این ترتیب سیستم عامل بی خودی زمانش رو هدر نمی ده و از زمان برای انجام حداکثر وظایف و بیشترین بازدهی استفاده می کنه ...

خب نتیجه ساده است ماهم می تونیم در حالیکه منتظر رخداد a و پایان یافتنش و انجام کار b  باشیم به کارهای دیگه ای که داریم برسیم این طوری نه زمان رو از دست می دیم نه انتظار ما فرسایشی می شه چون فرسایش در حالت سکون و بی تحرکی رخ میده نه در حین حرکت و تلاش... ( البته اگه منظور فرسایش در اثر سایش دو سطح بهم نباشه که اون در اثر حرکت دوسطح روی هم رخ میده ، فکر کنم منظور این دوستمون فرسایش روحی بوده که در اثر بی تحرکی و سکون رخ میده ...)

خب فکر کنم منظورم رو متوجه شده باشید ...

البته این مطلب سیستم عاملی رو که نوشتم اگه دوستان صاحب نظر اشکالی درش می بینند به بزرگی خودشون ببخشند چون همین مقدار رو هم  سر کلاس از لابه لای افکار و بین بیت هایی که می سرودم اتفاقی شنیدم ...

پس اصل مهم اینه : انتظار مشغول...